Verslagen van werkdagen

door: Ferdy Rotman

Op zaterdag 23 september gingen wij weer aan de slag op het Varviksveld. In 2006 kregen wij de vraag of wij dit terreintje zorgvuldig wilden gaan onderhouden om zo de unieke flora in stand te houden. Inmiddels doen wij ruim 16 jaar het onderhoud op het Varviksveld. De eigenaars van het terreintje maaien elk jaar het nieuwe ontgronde perceel van het Varviksveld. Sinds twee jaar maait EnHoe zelf ook een gedeelte met bosmaaiers om zo meer diversiteit aan structuur in het perceel aan te brengen. 
Traditiegetrouw hebben wij het nieuwe heideperceel ontdaan van maaisel. Ditmaal lag er meer maaisel dat wij gewend zijn in verband met het natte voorjaar. Het maaisel werd bij elkaar geharkt door twaalf enthousiastelingen die geen zin hadden om op een zaterdag uit te slapen. Het maaisel werd vervolgens netjes in de bosrand gelegd met behulp van kruiwagens.
In de pauze deden wij ons tegoed aan het lekkers die Koort Verveld, de eigenaar van het terrein, ons bracht. 


Na de pauze gingen wij verder met het opruimen van het maaisel. Plantensoorten zoals de stekelbrem en blauwe zegge zijn ons dankbaar!
Na afloop wachtte er lekkere warme soep op ons!

door: Wilbert Kallenberg



Eiland in de tijd

Onlangs kwam ik in het boek “Liefde als dat het is” van Marijke Schermer de uitdrukking tegen: 'eiland in de tijd'. Deze week kwam ik deze uitdrukking weer tegen, nu in de Volkskrant: “Louis van Gaal is een eiland in de tijd” stond er. Paulien Cornelisse vond het “best een mystieke uitspraak”.
Eiland in de tijd, ook van toepassing op onze Natuurwerkochtenden. De levensdraden van een aantal enthousiaste vrijwilligers versmelten voor een ochtend met elkaar. Voordien nooit in precies deze samenstelling bij elkaar en waarschijnlijk later ook nooit meer: een eiland in de tijd.
Wat bracht deze vrijwilligers bij elkaar? Een schitterend beekdal, dat je normaal niet kunt betreden en slechts van afstand kunt zien liggen. Net als een eiland. Al steekt dit 'eiland' niet uit, maar ligt juist lager dan zijn omgeving. Het wordt zelfs wel de hel genoemd. Best een mystieke plek dus.
De temperatuur deze ochtend ging geleidelijk richting hellevuur. Maar dat nam niet weg dat de vurigheid, waarmee het werk werd verricht, minder werd. Integendeel, na een uitstekende uitleg door Marcel Meenhuis gingen we niet alleen voortvarend aan de slag. Na de koffiepauze in de lommerrijke entourage van Erve Middelkamp bleef het tempo in de hel hemelshoog, mede door de enthousiaste inbreng van enige nieuwe vrijwilligers.
Na al het gehark en gesjouw ligt het beekdal er weer prima bij. Voldaan konden we dan ook na gedane arbeid ons de soep en broodjes goed doen smaken: een mooie start van het nieuwe seizoen.